Aangekomen bij de schuur merk ik dat er een verhuizing gaande is naar de achterkant. Iedereen loopt heen en weer met zijn instrument. In een kring in een hoek van het stukje groen achter de woning settelt Kavel 57 zich voor een stukje terug naar de natuur.

Het is erg mooi en belooft wat en hier heb ik al een tijdje naar
uitgekeken. Ik blijk niet de enige te zijn want iedereen is vrolijk en heeft er zin in. Groen is een mooie kleur evenals het rood oranje roze geel van de zon die langzaam zijn gezicht door de bladeren van de bomen laat vallen in het weiland.

Een krat bier en een asbak zijn gauw gevonden en de mannen spelen alvast een paar songs terwijl ik toch wel heel graag een goede opname in het wild wil maken en dus daneen paar songs niet mee kan doen. Men vind dat een goed idee en hoopt er het beste van. Ik weet zeker dat dit goed gaat komen.

Opname op 127 rear (is breeduit en omarmt alle instru-menten 160graden). Dus ook de vogels, vliegtuigen en blaffende honden... Zelfs de wind.

Ik maak mij geen zorgen om de buren en ga nadat ik alles goed heb ingesteld (wat een wereld apparaat is het toch-vanuit een boom opgenomen klinkt *alles* toch nog zo ontzettend goed) even lekker roffelen en kletsen op de hihat en snare. Omdat Jeroen naast zijn gitaar ook weer de bodhran bespeeld vanavond zie ik niet in de bassdrum ook in een koeievlaai te droppen dus ik plop maar een beetje op de maat mee met de voeten en geef voor de bass af en toe wat tikkerig de hinten ertoe.

Gelukkig zijn de pootjes van de apparaten bestand tegen groen en grond.
Vader Zuidervaart komt een flesje openmaken en zet meteen een ton neer waar het vuil in kan (o.a. bierdoppen en kauwgom).

Ook Klaske komt erbij met de honden die meteen lekker gaan spelen en hard door de Kavelkring rennen. Het kwaad is geweken, de kring is gebroken.....

Het zonnetje schijnt er nog een tijdje heerlijk op los en ik mis zowaar mijn zonnebril. Zo zijn we na 1,5 uur buiten te hebben gespeeld met de muggen, honden en katten onze set wel een beetje door en het begint fris te worden. Rond 22.15 uur word alles weer naar binnen gesjouwd.

Ik kan niet goed wegkomen maar besef dat ik naar huis moet. Mijn gestel verraad dat ik moe ben. Ik heb geleerd door schade en schande ernaar te luisteren.

Met een lieve hond op mijn schoot geniet ik nog van 2 songs en ga dan richting deur waar ik nog 5 minuten treuzel. Wat heeft die drummer toch?

Dat is eigenlijk steeds vaker zo, ik heb het heel erg naar mijn zin bij deze band, wil nog wel uren doorkavelen. Lekker muziek maken zoals het bedoeld is: in een ongedwongen gastvrije sfeer zo goed mogelijk spelen en genieten van iedere (ook de valse) noot en de lolletjes en grollen en je verwonderen over een fluit of een viool die zijn ding doet.



Maar ook de serieuze gesprekken die worden gevoerd. Er is begrip voor veel van ieder zoals een klein dorpje vroeger leefde. Het genootschap word hechter naarmate de tijd vordert. Hoe dat kan is mij nog steeds een raadsel maar er zal een bepaalde genegenheid moeten zijn naar elkaar toe, meer dan respect kan doen.

Het zal de muziek zijn die in ons allen huist. Kavel 57 overstijgt wat mij betreft alle bands waarin ik tot nu toe heb gespeeld. Ik ben blij er deel van uit te mogen maken. Alle sores van je afzetten en genieten is voor de gewone man niet meer vanzelfsprekend in deze zuunige tijden. Bier en shag kosten ook gewoon pegels en daar moet je ook harder voor werken. Gelukkig beseft men bij Kavel dat delen wel gelukkig maakt. Allemaal een shaggie gedraaid al stomend aan de laatste flessen.

Na een paar dagen avond en nachtdienst was ik duf en muf. De frisse Assendelftse lucht doet mij echter heel goed en thuis aangekomen ga ik nog even de opname beluisteren. Het is me weer gelukt!
Jo