AGENDA seizoen 2010-2011 info@kavel57.nl zaterdag 4 september 2010 avond Afsluiting Truckrun met bqq bij motorclub Mozamo te Zaandijk 19.00 uur zondag 12 september 2010 middag Stageproject voor jongeren in opleiding o.t.v. Stichting Welsaen. Kleinschalig Pop evenement op het grasveld aan de Blauwe Ring in Saendelft-Oost. Optreden o.a. Kavel57, Out Of Service 14.30uur-17.30 uur December 2010 avond Folkavond bij De Verwachting Assendelft. Meer info volgt. 21.00 uur

FINALE AKOESTIESE TUNNELTJESTOER

Het is er toch van gekomen. De in voorjaar 2008 gestarte testen akoestiek NS spoortunnetltjes langs de Zaanstad-spoorlijn is op 13 juli 2010 afgsloten.

Het is onze laatste oefenavond voor de vakantie. Uitstekend moment om de tunneltoer uit 2008 eindelijk af te sluiten.
Hans lanceerde in 2007 het idee om de spoortunneltjes van de Zaanse NS stations te testen op akoestiese kwaliteiten. Zot idee natuurlijk: doen!!!

Kavel 57 begon in de oude reizigerstunnel van station Krommenie in mei 2008 met het testen van de akoetsiek (tunneltoerblog). Het oude station Krommenie-Assendelft en haar toch wel legendarische tunneltje werd 12 december 2008 gesloten. Het nieuwe station Krommenie-Assendelft diezelfde dag feestelijk geopend. Het oude station werd het begin van onze testtoer. Op het nieuwe station zou de testtoer eindigen. Dat einde is er in 2009 nooit van gekomen.

Het heeft al met al meer dan een jaar geduurd maar dinsdagavond 13 juli sluiten we op de trappen van het nieuwe stationtunneltoer af . De cirkel rond zogezegd.

Maar het nieuwe station Krommenie-Assendelft heeft geen tiepies stationstunneltje. Op de trappen naar het perron in de buitenlucht valt er weinig akoestiek te testen.

Bovendien drijven donkere onweerswolken voorbij. Wat forse regendruppels kletteren neer. Een enkele feestganger teruggekeerd uit Amsterdam waar vanmiddag de Nederlandse voetbalploeg is gehuldigd(?!) dat zondag het WK 2010 tegen Spanje verloor, loopt vuvuzelaënd naar zijn home.

Kavel nestelt zich in de wachtruimte. Daar kan de akoetsiek wel getest worden. We repeteren wat oude nummers.

Sneltreinen rijden voorbij. Boven Saendelft-West klaart de lucht weer op.
Informatie voor de bezoekers op weg naar huis na de huldiging van het Oranjevoetbalteam in Amsterdam, schalt uit de speakers op het station.

Een conductrice zwaait naar ons, fluit en de stoptrein naar Amsterdam vertrekt.

Op perron 1 begint een man met een hondje een Iers dansje te doen. Aangenamer kan een mens het wachten op een trein niet doden.

En zo maar borrelt een idee op. Groepsfoto maken. Goed plan. Het resultaat is in de nieuwe kop van deze site te zien.

De akoestiek van de wachtruimte want daar gaat het toch om, levert het cijfer 8 op.

Lome zomeravond, mooi intro voor een vakantiestop.

 

Van Mandy My Dear tot Les Compagnons de la Chanson
Of Cor viert zijn zestigste verjaardag!
Daartussenin Bangor en Kavel57, Assendelfts eigen Folkwereldje.
Het begon in de vroege zondagochtend 18 april 2010. Het vliegverbod ivm een aswolk boven Noordwest Europa maakte het aangenaam stil. Vogels twierken alom. Het zonnetje verdrijf de ochtendkou.

Instrumenten worden ingeladen
plus wat kabel en een meng-paneel. Het gaat een lange dag
worden. Maar zoals bekend ge-
zelligheid kent geen tijd. Wat ook
deze keer weer gaat kloppen.

De afspraak negen uur bij
Het Wapen van Assendelft blijkt half tien te zijn. Bij Kavel57 is tijd een relatief begrip.

Tsja wat techniek. Twee bands vergt toch een wat uitgebreider audiotechnisch apparatuur.
Maar met Bangors mengpaneel en Kavels combi en wat doorverbinden, het lijkt wel IT,
lukt het allemaal. Met een groot aantal oren ter beschikking en twee halfdove geluids-mannen is er een bijna volmaakte soundcheck.
Off we go. Elf uur loopt de grote zaal van Het Wapen vol. Bangor trapt af met rustige tunes.

Terwijl buiten deze zondag 18 april zich ontpopt tot een echte zomerdag, de eerste dit jaar, groeit binnen de stemming al even snel. Van Bangor's Dance To Your Daddy via Bangor en Kavel toppertje Donalds Where Is Your Trousers naar de Kavel57iterpretatie van Johnny Jump Up.

Een jonge 'fan' bewondert de muzikanten door ze één voor één
minutenlang te bestuderen. Maar bestuderen is iets anders
dan een mandoline in je kleine knuisten gedrukt krijgen.

Dat bleek iets teveel van het goede voor het nieuwsgierige jonkie.

Maar misschien toch een muziekantje in de toekomst.
In dezelfde arena waar deze leuke foto is gemaakt voltrok
ook een woeste ja een indianendans of zoiets.
Een klassiek dansje binnen de familie Zuidervaart . Cor tart de subtiele, maar immer naar de dansvloer terugdwingende zwaartekracht. Om los te komen van de 'killingfloor' kost veel energie.
Zo belandt het feestbeest in de dug-out
waar Elsa hem vertroetelt.


En de band speelt door terwijl Rembrandt van Rijn zijn werk doet en als in het jaar 2211 eindelijk, eindelijk het Rijksmuseum weer opengaat De Spelers kan worden getoond.



Nog een ding is het v ermelden waard voordat een player het verhaal afmaakt
In het diepste geheim hebben Kavel en Elsaeen paar keer het nummer Mandy My Dear van de Cats gerepeteerd. Mooie herinnering hebben Els aen Cor aan dit nummer.

Tijd dus dat Elsa op de bühne komt.
De jaren zestig. In die tijd kon Radio Veronica, een zeezender die de Volendamse artiesten een warm hart toedroeg onder de noemer de PalingSound het nummer Mandy..... zo aankondigen: commercial "Drum, héle beste halve zware"; djingle "Herinnert u zich deze nog";
En: "192 goed idee" (middengolflenge waaarop Radio Veronica uitzond in de roemruchte jaren zestig, vorige eeuw.

Anno 18 april 2010 doet basist Ton het ietsje anders, een stuk gezelliger. Je kunt d efoto's bekijken of naar de muziekspeler gaan.

 

mmniHet is goed nieuws voor de ijsvereniging. Wat is
mmnihet geval. Door het koppelen van gegevens over
mmnivulkaanuitbarstingen en strenge winters blijkt dat
mmnier een relatie tussen beiden bestaat.
mmniDe asdeken die een vulkaanuitbarsting in de
mmniaardse atmosfeer opbouwt zorgt ervoor dat er
mmniminder zonlicht dus warmte op het aardoppervlak
mmnikomt. Gevolg: een strenge winter. Of zoals in 1831
mmnigebeurde dat het in juni nog vroor.
mmniHet was het jaar zonder zomer.
mmniTsja muziekvrienden Kavels houden ook van
mmnischaatsen. Behalve Hans, Jolanda en Sjaak dan.
mmniDie vulkaan onder de Eyjafjallajokul zorgt er
mmniwellicht voor dat de komende winter weer lang
mmn geschaatst kan worden op de ijsbaan in
mmniAssendelft.
mmni
mmni

mmniMaar nu eerst het publiek een paar Ierse tunes
mmnivoorschotelen. Het bier vloeit rijkelijk. Een aantal
mmnifraaie schotels met salades, haring staan op
mmnide tafels. Men geniet .

ST. PATRICK IS A GENTLEMAN.....
Muziekvrienden en het is nu eenmaal onze stiel, liefhebbers van Ierse folkmuziek, Kavel57 heeft weer eens lekker binnen gespeeld.
En eerlijk gezegd dat is een verademing.
Geen ijskoude wind die zwerfvuil, rondjesdraaiend, voortjaagt door de straten. Geen koude vingers. Geen tomatensoep.
Maar wel Guinness Stout smeert onze kelen!!

mmmmmmmmmmmmmmmmmnMet vreugd geschonken door Patrick's
steun en toeverlaat.
Wat een luxe.

Dit is ons eerste optreden tijdens de
Ierse Nationale feestdag St. Patricksday.
Oké gewoon In Heemskerk.
In Café Lokaal. Op een woensdagavond
17 maart.
Maar toch...

St. Patrick himself was afgereisd naar Café Lokaal in Heemskerk om onze hobby te "beoordelen". Zoiets als Neptunes die aan boord komt van een schip om het ketelbinkie mmmmmmmmmmmmmmmmmndie voor het eerst de evenaar passeert in te mmmmmmmmmmmmmmmmmnwijden.

We gaan er weer helemaal voor. Op de roemruchte dampende Kavelse wijze spelen we de setlisten.
Dat viel in de smaak want we zijn verleidt met een We Want More.



Ride on. Let's play some more, lads. Of paddies?


Als toegift een ontroerend mooi Black Is The Color, een Jig
en Johnny Jump Up.
St. Patrick was enthousiast.
Tijd dus voor: Ireland here comes Kavel57.

The first Pub we could stagger too was twelve steps from the plane
A Easyjet flight to Shannontown the day it didn't rain

Kavel57 heeft zijn eigen Seven nights in Ireland...... droom.

Terug naar de werkelijkheid.
De bezoekers van Cultureel Café Lokaal hebben zich fanatiek uitgedost in Ierse carnevalleske kleding.

Groen en oranje. Dat op aanraden van Michel, Daniëlle en Nathalie, de organisatie St. Patricks eh.... Night.



St. Patrick beloont het, ter ere van hem, verklede publiek met fantasierijk vermaak. Van darten tot meer bewegen-aktiviteiten.



Een schoon lied, een goed bier, een vrolijk publiek.

In Heemskerkcity were the girls are so pretty.... Tot ziens!

 

Kavel57?!!? Twee tuinmannen bedachten de naam
Nieuwsgierig, bezoek de HISTORIE pagina.

Maak kennis met 'die gasten' van Kavel57.

Foto's en geluid van de
!! Cor, zestig jaar, zondag 18 april j.l.!!

Een GASTENBOEK en......
we hebben opnamen: LUISTEREN.

Beleef een oefenavond mee: Weilandoefenavond geschreven door drumster Jolanda.

mmmTer nagedachtenis aan Marco Levering
mmméén van de oprichters van Kavel57.

Zaterdag 4 September Truckrun in Koog a/d Zaan
Zaterdag 4 september worden de bewoners van De PrinsenStichting op een groots spectakel gepresenteerd.
Vanaf half twaalf mogen 150 bewoners van De Prinsen-Stichting plaats nemen in een van de vele imposante rigs die door 145 enthousiaste truckers die zich vrijwillig inzetten worden bestuurd.

foto Mozamo
Truckrun 2008

 

 

 

De truckers colonne rijdt door de Zaanstreek en Kennemerland. Dat houdt in dat er heel veel verkeer moet worden geregeld door politie maar ook door vrijwilligers. Motorclub Mozamo levert 60 vrijwilligers. Vandaar dat aan einde van deze zaterdag bij Mozamo een barbecue wordt gegeven. Kavel57 voorziet de barbecue met een gezellige Ierse deun.

Kavel57 sluit een succesvol seizoen 2009-2010 af
Het seizoen 2009-'10 is een succesvol jaar geweest.
Een bonte stoet van podia hebben
we beklommen. Er is in de vrieskou
gespeeld met de SPtoer. Gastzangeressen zongen het SP lied.

Op platgetrapte sneeuw, dus glad, hebben we gespeeld
met de Dag van het Wijkbeheer.
In de regen onder een klein zeil met Koninginne Nach wat we nog eens over hebben gedaan bij Schoenhandel Groot dat in mei 100 jaar bestond.
Rene en Jan onder een afdak bij de winkel. Jeroen, Ton, Hans en Jack onder een boom.
Toch was de warmte op 6 juni het meest afmattende
Onverwacht waren we opnieuw in aktie om de
verkiezingscampagne voor de Tweede Kamer verkiezingen van d SP een beetje cachet te geven. We hadden ook concurrentie van een jazzband. Het minst geslaagde optreden van Kavel57 van dit seizoen.

We hebben iets met het weer gehad want de jaarafsluiting van IJsvereniging Assendelft kwam in onze agenda te staan.


De jaarlijkse folkavond bij Eetcafé De Verwachting. December 2009. We stonden ook het afgelopen seizoen weer in Kade café met Whiskey Barrel Tunes Open Podium. Dat vooral om Andrea uit de brand te helpen.


UIteraard het feest van Cor die zijn zestigste verjaardag vierde.
Kavel57 en Bangor traden om beurten op.
En ook speciaal de vijftigste verjaardag van Henk, een zwager van Hans. Een tuinfeest voor de verandering. Een verrassing voor de kersverse vijftiger. Alweer het weer: regen met bakken uit de lucht.

Zoals het bij een goede Ierse band hoort: We hebben dit seizoen ook ons eerste St. Patricksfeest meegemaakt. In Heemskerk.

Diverse Ierse avonden in cafés in de juiste sferen gebracht. Bij De Rotonde in Wormer zijn we geafficheerd als Kavel54.
De vakantietijd komt er
aan. en Het oefenen gaat op een laag pitje. Als het weer goed is oefenen we buiten en wellicht ergens in parkje, langs de Delft of in de tuin achter bij Ton.

Kavel57 heeft afgelopen seizoen
geen problemen ondervonden met spelerswisselingen.
Alleen ontbrak Martine, onze
zangeres-trompetiste die het
afgelopen seizoen rustig aan heeft gedaan. Luisteren naar het lichaam. Een verhuizing, zwangerschap, werk. Voor haar meer dan genoeg sores. Een mens moet nu eenmaal kiezen.

Hopelijk komt Martine het komende seizoen weer in aktie. Juist haar liedjes geven extra, want ander genre, waarde aan onze optredens.

Ja en dan onze gast Wesley Hollander die in de koude maanden zich kwam warmen bij de allesbrander in de Kavel-oefenruimte.
In eerste instantie zocht hij contact om een Open Sessie op te zetten.
De bedoeling was eens in de veertienn dagen. Op donderdagavond.
Of wij een lokatie wisten om dat ten realiseren.
Tsja... Dat niet.
Maar Wesley vond het zon gezellig dat hij de wintermaanden, ook op de fiets, langs spekgladde wegen uit Westzaan naar de oefenruimte kwam om met Kavel57 te oefenen. In het voorjaar is hij weer zijn eigen artistieke weg gegaan. Succes Wes!

 

 

NIEUWTjes

En wie komen we tegen op Last.fm Irish folk omlijst met chinese tekens en tussen de grote folkacts op deze planeet.
Acts zoals The Pogues, Luca Bloom maar ook Darkbuster Lumiére en Tullamore Stew. So Folks see ye all out there on the chinese wall.
Binenkort dus onze Chinese Muur Toer?



DE TIEN GEBODEN VOOR DE MUZIKANT


De vergroening van Nederland zet door.
Kavel 57 one and only zangeres is opnieuw moeder geworden.
Het is al enige tijd terug dat een smsje zich meldde.
2/4/10 16:43.
Vandaag is onze zoon Mans Anthonius Jeroen geboren.
Mans weegt 9 pond en is gezond! Dolgelukkig zijn we.
X Martine.

Maak kennis met Outcider. Ierse, Schotse en Oud-Hollandse liedjes. www.outcider.nl

Aangekomen bij de schuur merk ik dat er een verhuizing gaande is naar de achterkant. Iedereen loopt heen en weer met zijn instrument. In een kring in een hoek van het stukje groen achter de woning settelt Kavel 57 zich voor een stukje terug naar de natuur.

Het is erg mooi en belooft wat en hier heb ik al een tijdje naar
uitgekeken. Ik blijk niet de enige te zijn want iedereen is vrolijk en heeft er zin in. Groen is een mooie kleur evenals het rood oranje roze geel van de zon die langzaam zijn gezicht door de bladeren van de bomen laat vallen in het weiland.



Een krat bier en een asbak zijn gauw gevonden en de mannen spelen alvast een paar songs terwijl ik toch wel heel graag een goede opname in het wild wil maken en dus daneen paar songs niet mee kan doen. Men vind dat een goed idee en hoopt er het beste van. Ik weet zeker dat dit goed gaat komen.

Opname op 127 rear (is breeduit en omarmt alle instru-menten 160graden). Dus ook de vogels, vliegtuigen en blaffende honden... Zelfs de wind.

Ik maak mij geen zorgen om de buren en ga nadat ik alles goed heb ingesteld (wat een wereld apparaat is het toch-vanuit een boom opgenomen klinkt *alles* toch nog zo ontzettend goed) even lekker roffelen en kletsen op de hihat en snare. Omdat Jeroen naast zijn gitaar ook weer de bodhran bespeeld vanavond zie ik niet in de bassdrum ook in een koeievlaai te droppen dus ik plop maar een beetje op de maat mee met de voeten en geef voor de bass af en toe wat tikkerig de hinten ertoe.

Jolanda, de skraifster van dit stukkie en we benne der blait mee.

Gelukkig zijn de pootjes van de apparaten bestand tegen groen en grond.
Vader Zuidervaart komt een flesje openmaken en zet meteen een ton neer waar het vuil in kan (o.a. bierdoppen en kauwgom).
Ook Klaske komt erbij met de honden die meteen lekker gaan spelen en hard door de Kavelkring rennen. Het kwaad is geweken, de kring is gebroken.....

Het zonnetje schijnt er nog een tijdje heerlijk op los en ik mis zowaar mijn zonnebril. Zo zijn we na 1,5 uur buiten te hebben gespeeld met de muggen, honden en katten onze set wel een beetje door en het begint fris te worden. Rond 22.15 uur word alles weer naar binnen gesjouwd.

Ik kan niet goed wegkomen maar besef dat ik naar huis moet. Mijn gestel verraad dat ik moe ben. Ik heb geleerd door schade en schande ernaar te luisteren.

Met een lieve hond op mijn schoot geniet ik nog van 2 songs en ga dan richting deur waar ik nog 5 minuten treuzel. Wat heeft die drummer toch?

Dat is eigenlijk steeds vaker zo, ik heb het heel erg naar mijn zin bij deze band, wil nog wel uren doorkavelen. Lekker muziek maken zoals het bedoeld is: in een ongedwongen gastvrije sfeer zo goed mogelijk spelen en genieten van iedere (ook de valse) noot en de lolletjes en grollen en je verwonderen over een fluit of een viool die zijn ding doet.



Maar ook de serieuze gesprekken die worden gevoerd. Er is begrip voor veel van ieder zoals een klein dorpje vroeger leefde. Het genootschap word hechter naarmate de tijd vordert. Hoe dat kan is mij nog steeds een raadsel maar er zal een bepaalde genegenheid moeten zijn naar elkaar toe, meer dan respect kan doen.

Het zal de muziek zijn die in ons allen huist. Kavel 57 overstijgt wat mij betreft alle bands waarin ik tot nu toe heb gespeeld. Ik ben blij er deel van uit te mogen maken. Alle sores van je afzetten en genieten is voor de gewone man niet meer vanzelfsprekend in deze zuunige tijden. Bier en shag kosten ook gewoon pegels en daar moet je ook harder voor werken. Gelukkig beseft men bij Kavel dat delen wel gelukkig maakt. Allemaal een shaggie gedraaid al stomend aan de laatste flessen.

Na een paar dagen avond en nachtdienst was ik duf en muf. De frisse Assendelftse lucht doet mij echter heel goed en thuis aangekomen ga ik nog even de opname beluisteren. Het is me weer gelukt!
Jo

Terug naar de foto's feest Cor

GEACHT PUBLIEK MAAK KENNIS MET DE BANDLEDEN

zanger/gitarist/bohdranspeler
JEROEN

Hoi allemaal,

Ik ben Jeroen Heynen en ik speel al langer als een lustrum met deze geweldige feestband mee. Muziek is mijn grootste hobby,

Ik ben opgegroeid in een huis met veel klassieke muziek en een serieuze opvatting van het totale begrip muziek. Rond mijn achtste verjaardag ben ik corhoorn gaan leren spelen bij de plaatselijke fanfare (O.G. Krommenie). Toen ik hier begon, heeft mijn vader ook weer de besbas opgepakt en heeft het in deze vereniging nog heel wat jaren volgehouden. Na een jaar of 2 ben ik hier mee gekapt en later heb ik het ook nog eens op een trommel bij een drumband geprobeerd maar dit was helemaal te monotoon naar mijn idée.

Later wilde ik graag de 6-snarige viool bestuderen en na lang aandringen bij mijn ouders, die toch wel teleurgesteld waren in het staken van mijn fanfareleven, kreeg ik, door de krulspeldenfooien die mijn moeder kreeg van onze overbuurvrouw, mijn allereerste gitaar!

Ik heb het ding nog steeds! Het was 125 ouderwetse guldens, de nek is gebroken maar door de (al zijn ze niet in de allerbeste stemming) snaren wordt deze toch nog steeds (na ruim 25 jaar) op zijn plek gehouden. Het is een reliek, waar niets meer mee te doen is, maar die, net als de andere 7 door mij geoccupeerde 6-snarige instrumenten als een heiligdom wordt gekoesterd.

In mijn jonge jaren ben ik behoorlijk gefascineerd geraakt door de heavy-metal. AC-DC, Iron Maiden, Saxon, Queensryche maar vooral Judas Priest hadden een behoorlijke voorkeur in mijn wilde jaren…

Door de eerder opgebouwde theorie bij de fanfare had ik al een beginnetje. Ik kocht Amerikaanse en Canadese tijdschriften om rifjes en toonladders van de door mij bekoorde heavy-metal gitaristen na te spelen. Yngwie Malmsteen, Steve Vai, Joe Satriani en meer van dat soort prachtgasten waren behoorlijk van invloed op mijn muzikale gedachtengang.

Ik ben al vroeg in mijn jeugd geinteresseerd geraakt door de volksmuziek. Ik heb verscheidene volksdansgroepjes in de orkesten begeleid.. Maar door de jaren heen en wat vakanties (in Ierland gevierd) later, ben ik blijven steken in de Ierse folklore. Deze muziek ben ik verder wezen ontwikkelen.

Ik luister veel naar muziek. Of het nu Heavy Metal, Klassiek, Pop, Rock of Folk is, in iedere catagorie heb ik mijn voorkeuren naar; componisten, artiesten, uitvoerenden, zangers en zangeressen. Muziek is een wereld, die naar mijn mening niet in hokjes te onderscheiden is maar die naar smaak en emotie te plaatsen dient te worden.

Ik ben betrokken geraakt bij deze band, doordat Marco Levering bij mij in de karton- nen dozen fabriek kwam werken. Hij heeft mij uitgenodigd om eens een paar keer mee te doen met jamsessies in het café De Verwachting.

De avonden, weekeindes en wat voor andere soort feesten die je met deze Kavellaars meemaakt zijn een belevenis op zich, waar je , 40 jaar na deze datum op je 80ste nog steeds over namijmerd. Wat mijn opinie (voor wie zich er ook in interesseren mag) betreft is er nog geen band in mijn leven geweest, waar ik het zo lang in heb volgehouden heb, waar zo'n chemie heerst van saamhorigheid, harmonie, vriendschap en wat je nog meer kan verzinnen, dat ik op voorhand al weet, dat ik voorlopig de eerstvolgende 50 jaar niet nog eens zo'n club aan muzikanten weet te treffen……

Met andere woorden, allemaal, wordt lid van onze Fanclub!!!

Was getekend,
Jeroen Heynen.

zanger/gitarist/mandoline
RENÉ

Toen ik een jaar of 17 was heb ik wel eens kort gitaarles gehad bij het jongerencentrum A.J.V. in Assendelft.

Door het volgen van avond cursussen voor mijn werk ben ik er op mijn 19e weer totaal met gitaarspelen gestopt.

Ik had mijn gitaar weer te voorschijn gehaald zodat mijn kids lekker de snaren konden gaan breken. In de zomer vakantie van 2004 ben ik, toen mijn kids bij me waren en alle kanten op gingen, uit tijd overschot weer begonnen met gitaarspelen.

Na 18 jaar mijn gitaar niet meer aangeraakt te hebben, beschikte ik nu wel over internet waar je gemakkelijk nummers met accoorden erbij op kan zoeken die ik leuk vind. Een grote uitkomst. Ik zat al weer vlot op het niveau waar ik ooit geëindigd was.

In oktober sprak ik de mij al tijden bekende buur Ton. Hij zei toen al dat ik eens langs moest komen bij Kavel 57. Voor de gezelligheid.

In februari 2005 wist hij mij echt over te halen om langs te komen.

Ik weet nog dat ik het akkoord Dm nog geeneens knap in de vingers had. Dus eerst maar eens zonder gitaar naar de oefenruimte van Kavel 57, de garage van oma Vroom.

Ik werd dus snel teruggestuurd om mijn gitaar te gaan halen. Van de toen 35 nummers die kavel57 oefenden, had ik er van 30 nog nooit gehoord, laat staan dat ik ze kon spelen. Dat werd dus heeeeeel veel oefenen.

Inmiddels zing ik zelfs ook 5 nummers bij de band. En ik ben een fan geworden van de Ierse muziek.
René

zangeres/trompetiste/percussie
MARTINE

Hallo allemaal,

Mijn naam is Martine en ik zing en speel trompet in Kavel 57. Dit doe ik met veel plezier.

Muzikaliteit is er met de paplepel ingegoten bij ons thuis. Eerst op de blokfluit op school.

En later, zo heb ik begrepen, leerde ik mijn eerste toonladder spelen op de es hoorn van

mijn zus. Ik heb vanaf mijn zevende jaar hoorn gespeeld in een fanfare en op mijn 22ste ben ik ermee gestopt. Het nieuwtje was er echt wel af en in die tijd was ik ook al bezig met Kavel 57.

En zo ben ik erbij geraakt:

Dik zeven jaar geleden werd mijn vader 50 jaar. Hier werd een feestje voor geor ganiseerd. Ergens in die periode was mijn broer Ton gestart met bas gitaar spelen met hulp van zijn vriend Marco.

Ze werkten bij een tuincentrum en al snel traden ze samen op als de zingende tuinmannen. Deze zingende tuinmannen kwamen voor mijn vaders verjaardag spelen. Aangezien ik van zingen houd, en dat ook al eens had gedaan tijdens feestavonden op het Michael College, vroeg ik mij af of het leuk was als ik ook wat mee zou doen voor mijn vader.

En zo kwam dat mijn eerste bijdrage in het geheel was: ‘my dad' van k's Choise en ‘basket case' van Greenday. Vanaf deze avond ben ik een vaste bijdrage gaan leveren in de zingende tuinmannen.

Niet veel later werd het Kavel 57 (zie historie).

Na het overlijden van Marco hebben we veel muziek gemaakt met zijn allen. Ikzelf heb dat ervaren als een heftige maar ook prettige periode. We hielden Marco dicht bij ons door samen muziek te maken.

Niet veel later kreeg ik stemband problemen. Na wat bezoekjes aan de keel-, neus- en oorarts bleek dat ik eerst naar logopedie moest om opnieuw te leren praten. Of ik ooit weer zou kunnen zingen vroeg ik…..? Dat was nog maar de vraag volgens deze arts. Er brak een periode aan van dagelijks oefenen en wekelijks logopedie (ik was zeer gemotiveerd).

In die tussentijd ging ik wel eens kijken bij mijn bandje, maar als je niet mee kan doen voelt het niet meer zo eigen. Dit vond ik wel moeilijk. Vooral als er werd opgetreden en ik daar natuurlijk graag bij had willen zijn.

Maar toen kwam het moment dat de logopediste mij vertelde dat ik maar eens contact op moest nemen met een zangdocente als ik echt weer wilde gaan zingen. Ik sprong een gat in de lucht! Na ongeveer een half jaar op zangles ben ik het weer echt gaan oppakken bij de Kavel.

Mijn broer had al snel daarna een prachtige trompet voor mij op de kop weten te tikken. Hier speel ik nu al enige tijd op en soms klinkt dat als een klok en soms moet ik nog best wat oefenen.

Al met al nog genoeg uitdaging voor mij in het Kavel !
Martine

drumster
JOLANDA

Hey!! Ik ben Jo, 40 jaren jong.

Van origine metalhead en gek van oa death, black en thrashmetal. Al meer dan 25 jaar steun ik deze muzieksoort. Naar concerten en festivals, andere metalheads of bands ontmoeten. Het is een way of life geworden. Ik hield altijd al veel van muziek. Bij ons thuis stond de radio altijd aan (muziek terwijl u werkt of 50 pop of arbeidsvitaminen) of er stond een plaat op (60-tiger jaren rock and roll) en daardoor ken ik alle klassieke rocksongs en de oorsprong ervan.

Toen ik een jaar of 10 was ontdekte ik The Bee Gees. Fantastische muziek tot ongeveer mijn 14e jaar. Maar toen veranderde er iets: ik hoorde bij de buurjongen Vandenberg en Van Halen en Wasp en Maiden en Priest en Black Sabbath en ik was helemaal verkocht!

Daarop volgde voor mij een heerlijke tijd met ketting gerinkel en veel alcohol en soft drugs en jongerencentra. Altijd op pad naar concerten en mensen op straat shoqueren met m'n metal outfit. De hardrock en heavy metal tijd in de mid- jaren tachtig heb ik heel bewust mee gemaakt en het was super! Ik was nooit alleen al leek het wel alsof niemand die herrie kon waarderen!

Mijn 1e concert was Vandenberg in Wageningen (Junushoff) midden jaren 80. Ik wist niet wat me overkwam.

Vanaf 1989 ben ik begonnen met basgitaar spelen in een plaatselijke hardrockband (Unlimited Force) in GLD. Die band had 2 drummers! De bas werd mij toen in de handen gedrukt: 'je kunt het wel!' Riep er iemand. Een paar jaar heb ik hier en daar in een band gespeeld. Het nivo en de omstandigheden waren meestal bedroevend. Bandleden aan de drugs, flinke reistijden en saaie niet echt indrukwekkende muziek. Maar soms zat er een hele leuke groep mensen bij en ik heb er veel van geleerd.

Drummen vond ik wel altijd heel leuk maar ik ben er pas zelf in 1993 mee begonnen in een kelderbox van een voormalige flat waar ik op mezelf woonde. Na wat zelf gefabriceerde drumkit achtige dingen kocht ik een digitaal drumstel. Ik oefende mee met cd's van Orphanage, Entombed en Maiden en Priest en Black Sabbath maar ook Sepultura. Veel mensen verklaarden mij voor gek. Een meid die drumt was een beetje te vreemd voor sommigen.

Ik wist dat dit mijn uitlaatklep was en gebruikte het ook op die manier. Ik vind gitaar en bas spelen ook wel leuk maar ritmes en lekker bezig zijn ermee is mijn ding.

In 2000 speelde ik voor het eerst drums in een metalband in Amsterdam, ik had toen een witte Tama op de kop getikt. Daarmee oefende ik in de huiskamer. In 2007 heb ik een 2e hands export aangeschaft met weer een heel ander geluid. Ik heb een paar metalbands verstevigd met mijn drums vaak voor korte tijd want ik ben een eigenwijs meisje met een eerlijk hart.......

Toen ik per ongeluk dit jaar in contact kwam met de Kavels bleek dat ik niet de enige eigenwijze persoon was op deze aarde.... Het klikte meteen heel goed met dit stel levens – genieters en ik heb lekker leren Ieren en verkavelen. Roffelen en andere ritmes spelen, voor het gemak eens verstaanbare zangers en zangeressen. Allerlei instrumenten en mensen van alle leeftijden die muziek maken heel leuk vinden en dat boven geneuzel over aanverwante zaken stellen. Het goede leven, optreden en ook daadwerkelijk genieten van het goede leven. Met in de winter de haard op 10 en zoveel leuke, gastvrije en interessante mensen die samen een bijzonder gezelschap vormen. Ik mocht weg maar.....

Ik blijf voorlopig als ze het tenminste niet erg vinden....
Jo \m/

 

zanger/basist
TON

Hallo,
Ik ben Ton Zuidervaart ..

Als jochie opgegroeid met de platen van de Dubliners en Johnny Cash.

Later samen met Opa Mans moeders en mijn beide zussen op de fanfare.

Daarna jaren geen muziek gemaakt, maar op mijn25 ste begon het weer te jeuken.

Samen met Leef, Martine Romke en Jeroen starten we het Kavel 57 project. Wat mij tot op heden nog verschrikkelijk goed bevalt.

Keep the folk alive.
Grondige bas groeten Ton.

 

banjo/zang
HANS

Hoi, ik ben Hans en speel banjo vanaf dat ik dertien jaar ben.

Na een goed jaartje les, besloot ik direct wat anders te gaan doen.

Geheel autodidact ben ik basgitaar gaan spelen.

Ik richtte met een paar welbevriende vrienden de Fucking Virgins op.

Na dertien jaar spelen werd het voor mij een beetje druk en ik stopte ermee. De banjo hing nog aan de muur. Na een muzikale leegte begon de banjo toch te prikkelen.

Na ondertussen 340 keer te zijn geconfronteerd met Ton z'n alles persisterende wil, om ook mijn gepiel van zijn gezelschapdeel uit te laten maken, heb ik aan de Dorpsstraat in Assendelft mijn belofte gedaan om eens te komen kijken.

Het bleek meer dan muziek maken te zijn namelijk een zéér goed gezelschap & een lekkere pils.

Ik heb van beiden tot op heden ten dage geen afstand kunnen en willen doen.

 

fluiten/zang/gitaar
JACK

Het jongste en tevens oudste lid is whistlelaar Jack Bijl.

De nestor van Kavel 57 is pas sinds augustus 2008 een volwaardig 'Member of the Groep',daarvoor was hij invaller voor Karin Zuidervaart , die jarenlang met haar whistles het Ierse geluid van Kavel meebepaalde maar er nu mee stopt.

Ik heb in de 60'er jaren mijn eerste wankele stappen op het podium gezet bij het toenmalige semi-professionele toneelgezelschap Toneelgroep Amsterdam. Na enkele jaren met toneel het schnabbelcircuit onveilig gemaakt te hebben ging het gezelschap langzamerhand over tot cabaret en revue-achtige voorstellingen.

Ik leerde gitaar spelen en met enkele muzikale companen vormden we de kern van het gezelschap. Uit deze groep is "The Ross-On-Whye Postmaster Skiffle Group" ontstaan, waarvan de initialen nog steeds op mijn banjo-koffer gesjabloneerd zijn.

Deze groep veranderde zijn naam achtereenvolgens in: Le Blanche-noires; The Emberassing 4 (of 5, of 6, al naar gelang er bandleden waren) en tot slot Bangor.

Deze laatste band, Bangor, bestaat nog steeds en treedt met succes op in zorgcentra waar zij Ierse, Schotse en Lagelandenfolk spelen.

viool/webmaster
JAN

De een na oudste muzikant bij Kavel 57, geboren in Amsterdam en opgegroeid rond het Leidseplein.

Van jongs af aan ook opgegroeid met klassieke muziek. Later maak ik bij een vriendje kennis met Bill Haley, Little Richard, The Platters, Fats Domino. De wereld van rock&roll. En het kan nog mooier. De broer van mijn vriendje is gek van jazz. Gerry Mulligan, Lionel Hampton, Oscar Peterson en natuurlijk Miles Davis. Schitterend.

Een zeevarend persoon komt met Tamla Motown plaatjes op de proppen. Zo raak ik in The Shadows of Motown, met name motownmuziek gemaakt tussen 1963 en 1967. Temptations, Contours, The Miracles, Stevie Wonder, Martha Reeves en natuurlijk the one and only Marvin Gaye.

De zeezenders: Radio Caroline, Radio London en dj Suhandi bij Radio Veronica ronden mijn muzikale smaakontwikkeling af.

Door Suhandi leer ik een wonderlijke mix van Caribbean, Afrikaanse muziek en Indorock te waarderen.

Die viool? Van mijn 9de jaar tot 15de klassiek viooles gehad. Daarna autodidact gitaar gaan spelen, maar er moest ook geld worden verdiend. De muziekmakerij raakte in het slop.

Begin jaren negentig kom ik via collega Sjaak bij folkgroep Bangor terecht. Folk nooit wat mee gehad. Geitenwollensokken muziek. Wist ik veel!

Een gitaar, drie accoorden, dat is mijn muziekale bagage. Het blijkt de start van een wonderlijke reis.

Ik beland op een gegeven moment bij een Iers koor en ontmoet daar vakmangitarist Tonino Roseno. Een moeizaam, maar leerzaame periode volgt.

En dan: jong geleerd is oud gedaan.

Het is 2001. Ik koop bij Hampe in Amsterdam een viool. Er wat op spelen, echt; drama!!

Thuis oefen ik aanvankelijk toonladders om me weer enige techniek eigen te maken.

Dan de eerste repetitieavonden bij Bangor. Het eerste optreden met viool op een festival van Assendelftse bands om geld in te zamelen voor de kerktoren van de Odulphuskerk in Assendelf.

In maart 2006 brengt het lot me bij Kavel 57. Toppie. Chemie. Biertje, kruidige sigaretten. Aan het einde van de oefenavond wordt er wat gejamd waaruit Hey Joe van Jimmi Hendrix opwelt. Ik viool mee en kan geen afscheid meer nemen van deze gezellige band.