Op een kille ochtend in november spurt Hans op zijn oude fiets door het spoortunneltje van Koog Bloemwijk opweg naar zijn werk bij Verkade. De piepende fietsketting echoot door het tunneltje. Hans komt op een idee.
Kavel57 krijgt de eerstvolgende oefenavond, 20 november het briljante danwel bizarre idee van Hans te horen. De akoestiek testen van de spoortunneltjes onder de stations in De Zaanstreek.

Het Concertgebouw is ook een optie al wordt dat laatste, en toch de meest voor de hand liggende ruimte om muziek te maken en de akoestiek te testen, door de bandleden van kavel57 over het hoofd gezien.
Uit bescheidenheid denk ik.
.
De Abbeyroadstudio's waar The London Philharmonic Orcherstra vele concertopnamen maakten en The Beatles hun opnamen maakten voor o.a. de lp's Let it Be en Abbeyroad heeft ook een fabelachtig goede akoestiek.

Kavel57 zoekt het dichter bij huis.
Hoe zit het met de akoestiek in de spoortunneltjes van de Zaanse NS stations vraagt Kavel57 zich af. Misschien zit daar een akoesties juweeltje tussen.

Het plan verdwijnt evenwel uit ons collectief geheugen totdat Hans, onze enige echte spindoctor,op 15 maart in Dorpshuis De Horn verslaggever Fred Pruim spreekt en zijn plan vol élan vertelt. Fred overtuigt de Zaankanter-redactie.


Tunnelakoestiektest station Krommenie-Assendelft. 6-5-2008
Zes mei is het dan zover, de eerste akoestiektest. Ook een histories gebeuren want aan het einde van dit jaar bestaat het huidige spoortunneltje van station Krommenie-Assendelft niet meer.
Een nieuw station is aan het verrijzen tegenover het Triascollege in Krommenie.




Eigenlijk is een optreden in een openbare ruimte niets bijzonders want ontelbare muzikanten zijn ons al voorgegaan in alle mogelijke metropolen met hun metro's of stationshallen. Alleen bij ons ontbreekt de pet voor het geld.

De vele reizigers die neerdalen in de onderdoorgang van station Krommenie zijn blij verrast. Een aantal vermoeide werkers blijft staan om te luisteren. Bij anderen speelt een glimlach om de lippen terwijl zij hun weg vervolgen.
Natuurlijk ook dé chagerijn met een blik van 'rot op met je zooitje' dat van het gepijnigde gelaat afstraalt. Conclusie: publiek blijft een schitterend fenomeen.



Biertje erbij of een lekker kop thee. Dan weer het donderend geraas van een intercity. Een mevrouw die net te laat is voor haar trein van 22.17 uur.
Hans, terecht soms Sjans genoemd, vraagt of deze mevrouw een verzoeknummer heeft. "Hmm tsja nou."
"Maakt niet uit", roept Hans en zet een vrolijke Ierse deun in. Hij knielt zelfs alsof hij deze Star of the Krommenie-Assendelft town een aanzoek wil doen.
De twintig minuten wachten vliegen om voor deze lieve mevrouw.

Volgende keer iets meer info over het fenomeen waarom wachten zo lang lijkt te duren en vooral waarom niet als er iets onverwacht gebeurt.

Oh ja een cijfer voor de akoestiek van dit tunneltje: een 8!





Tunnelakoestiektest station Wormerveer. 27-5-2008



Droom
Een tunnel.
Witte tegelwanden.
Rode, blauwe, gele vierkante tegeltjes
vibreren, pompen als conussen in een basspeaker
waanzinnige zwarte muzieknoten op uit snaren.
Snaren spatten uiteen in een waaier van geluid.
Geluid dat kapotslaat tegen
geplastificeerde plafondschroten.
Deze tunnel waarvan de bodem is bedekt met zieltogende muzieknoten
die hun laatste klankje uitzuchten.

Oeps ik ontwaak uit mijn droom
en realiseer me dat de ontwerpers van
spoortunnels vooral proberen
het geluid in spoortunnels
zoveel mogelijk te dempen.


Een cijfer voor de akoestiek van dit tunneltje: een 8!





Tunnelakoestiek Stationstunnel Koog-Zaandijk op 24 juni
Foto's: zie www.koogerpark fotoboek 2008


Oh jee, het idee van Hans de banjospeler begint een groot succes te worden. Er is zelfs sprake van dat Kavel57 bovengronds gaat komen. We worden BZters, Bekende Zaankanters. Gelukkig lopen een aantal Kavels op klompen. Dat redt ons van een ernstige naast de schoenenloopsyndroom.
We maken gewoon gezellig muziek, nuchtere Assendelvers eigen en als bij optredens het publiek lol heeft dan is het voor ons o.k. Biertje erbij dan is het zelfs kei eh o.k.

En voor de goed orde. Er zit één geboren Amsterdammer bij, die verdacht vaak, om het een beetje suspense te houden, in Krommenie vertoeft.

Station Koog Zaandijk dus.
Opvallend is dat er weinig treinreizigers gebruik maken van dit station. We hadden hele hordes Chinezen verwacht die de Zaanse Schans gaan bezoeken of bezocht hebben. Maar nee, niets van dat alles.
We droomden er al van om ergens in Shanghai door de straten te lopen langs de vele eethuizen waar chinezen boerend en schetenlatend hun goedkeuring geven aan het genuttigde voedsel.

Yokohama misschien. Een tweetal Japanners waren wel nieuwsgierig en namen de tijd om te luisteren.
Maar de contracten vlogen ons niet om de oren.

Gelukkiger is er een uitstekend alternatief. Het Koogerpark waar we aanstaande zondag 29 juni spelen op OpenPlusPodia.

Akoestiek.
De akoestiek is zeker bij de trap naar het station slecht. De tunnel is laag en in plaats van schroten zijn hier als plafondafwerking geperst stro tegels gebruikt.

Beduidend beter is de akoestiek bij de trap richting Rooswijk. De ruimte hier is zaalhoogte en glaswanden vormen het plafond. Onder het toeziend oog van de bewakigscamera's doen we hier ons ding.

Cijfer 7,7
Qua gezelligheid scoort dit tunneltje niet erg hoog want weinig reizigers.Is KoogZaandijk geen echt forenzendorp? De akoestiek is in de tunnel slecht maar bij de uitgang richting, bijna oud Zaans stadhuis de Bannehof goed.

Afpilzen.
We missen een container.

Tunnelakoestiek Stationstunnel Koog-Bloemwijk op 8 juli 2008
Zie ook video op Youtube


Een acht, nee een negen voor de akoestiek van de dit tunneltje. Unaniem besloten. Wat ik nooit had verwacht van de tunnel bij Koog-Bloemwijk. Het was er lekker spelen. Ondanks knetterende brommers, een hele horde honden die langs komen snuiven.
Hardlopers die direct gaan folk-aerobikken. Uh ah trimmen maar, als variant op de Samsong. Kennissen en familie van de bandleden komen langs. Boven onze hoofden voorbijrazende Intercities.
Terzijde Martine overrulled al trompetblazend die donderende intercitietrein geluiden.

Spelen maakt hongerig dus een lekkere kroket ging er dampend en wel in.
Een flinke regenbui spettert de trappen naar boven nat. Trouw komt Fred Pruim aanlopen, de man die ons in de schijwerper houdt van De Zaankanter.

Het speelt echt licht in deze tunnel. Akoestiek is een belangrijk element bij een optreden.
Ooit heb ik eens met een andere band gespeeld in De Verkadezaal van muziekopleidingscentrum Fluxus in Zaandam. Die zaal heefts een uitstekende akoestiek. Het spelen gaat in zo'n zaal schijnbaar vanzelf. Op een of andere manier geniet je van het spel van je medemuzikanten en van jezelf.
Om die reden is goede monitoring ook zo waanzinnig belangrijk. Zeker als je op gehoor speelt. Eigenlijk is een muziekstandaard met daarop bladmuziek waar alle nootjes en mzuikale accenten, rusten, tempo's, etc. staan reuze handig. Een dirigent ook.
Maar ja dat hebben, juister geschreven, dat willen we niet hebben.
Dus hangt alles op akoestiek of monitoring. Iets moet toch de schuld hebben als het wat anders klinkt dan bedoeld wordt.

Een goed akoestiek of goede monitoring voorkomt dat jejezelf en/of de anderen niet hoort. Niets is zo erg dan dat. Je lijkt dan in een vacuum te spelen. Je vraagt je voortdurend af of je met de juiste dingen bezig bent. qua ritme, toon, zingen, riedeltjes etc. Je richt je maar op degene die je het beste kan horen. Of let op de bewegingen van de handen van de gitaristen om het ritme of de accoorden waarin ze spelen aan te kunnen houden.
Het leidt allemaal af wat de concentratie niet ten goede komt. Voor je gevoel is een optreden dan al snel een puinhoop.
Dit KoogBloemwijkse tunneltje dat het oude Koog-Bloemwijk verbindt met De Westerkoog en toegang geeft tot de perrons van halte Koog-Bloemwijk heeft het dus.
Een verdiende negen. Mede ook met dank aan het publiek.

Tunnelakoestiek Stationstunnel Station Zaandam op 5 augustus 2008

De laatste spoortunnel die aan een welhaast bovenmenselijke akoestiese test wordt onderworpen. Dansende geluidsgolven. Daarover straks iets meer.

Ook een tunnel waar het aloude lied 'Scheiden doet lijden, Afscheid doet zeer' niet zou misstaan. Een lied dat een in mijn ogen oude collega Piet van de Kommer, ik was pas zeventien, wel eens zong in de handzetterij van Drukkerij Knijnenberg.

Ook de spoortunnel waar we kennismaken met Jurie en Linda. Jurie vervangt Mary-luce. Hij heeft als kennismakingsact een wat tiepies aangepaste snare en dito in mijn ogen wonderlijke drumstokken meegenomen.

Afscheid, welkom dan gelijk maar een verversing van het Kavellogo het net op.

In de Kavelhistorie een bewogen avond al met al.

Een foto met een wonderlijk aspect. Kavel57 begon ooit als de Twee Zingende Tuinmannen. De laatste foto van Kavel57 in haar oude bezetting is genomen onder de luifel van een bloemenkiosk. Rechts Mary op djembe en Karin met whistles . Foto Fred Pruim


Er is veel publiek. Niet alleen kennissen maar ook twee dames die het zo leuk vonden wat we in het Koog Bloemwijktunneltje deden dat zij, nu gewapend met klapstoeltjes, weer komen luisteren.

Videofilm van kavel57 tunneltoer boven station Zaandam!!
.
Zaandam de zelfbenoemde metropool Rand van de Randstad, levert ook de eerste clash met het gezag op. Clash is ietsie overdreven. Nadat Fred, de onvermoeibare verslaggever van onze AkoestiekTestTunneltjesToer, aan de Johnny Be Goods heeft uitgelegd wat er gebeurt, tippen de dienders ons: "Jongens als het bier maar uit het zicht is."

De Test
Er dient even vastgesteld te worden dat het geen ondergronds spoortunneltje is maar een overdekte overbrugging. Materialen: staal, een kunsstofnoppenvloer. Ronde doorzichtige kunststof beglazing. Haastige no-nonsense reizigers.
Jammer dat het niet stortregende. Het had iets gezelligs gehad, denk ik.

Zelf vond ik het niet verkeerd spelen in deze tunnel maar de conclusie van de band is dat deze akoestiektest het slechtste resultaat geeft. Een 4 ofzo.
Hierbij dient aangetekend te worden dat Kavel57 in staat is gebleken om de natuurkunde wet snelheid van het geluid= 300 m/s(afgerond) onderuit te halen. Binnenkort volgt een publicatie in Nature over de Kavelontdekking: de dansende geluidsgolf.
Na het opstellen van een complexe wiskundige berekening volgt de wet van Kavel57: een geluidsgolf converteert recht omgekeerd evenredig vanuit X gemeten de krommeY met een versnijden van de frequentie van een staande golf door de waarde 300m/s verhoogt met factor 3 en een paar klompen naar een dansende geluidsgolf.

Eh ?!!?? Technies geneuzel. Zottigheid.

Awell lieve Flatscreentoeschouwers de ATTT Kavel57 zit erop.Het idee van Hans is een groot succes geworden.
Tiij om iedereen die heeft bijgedragen aan de lol, de lach, glunderende ogen en kankeraars, alsook personeel van de NS en beide politieagenten te bedanken.
Maar speciaal journalist/fotograaf Fred Pruim. Hij heeft het idee van Hans handjes en voetjes gegeven. Alsook dank aan de redactie van Weekbald
De Zaankanter/Krommenieeër.

Er wordt al over een vervolg gepraat maar de vraag is of we dat moeten doen.
Het spontane karakter van het idee en uitvoering kan, zo heeft de ervaring mij althans geleerd, zelden even geslaagd gekopieerd worden.